Uniwersytet Gdański, rekrutacja 2011

Rocznik ’92 mówi dzisiaj tylko o jednym – „ile z podstawowej, ile z rozszerzonej”. Wraz z pierwszymi wynikami matur rozpoczyna się szturm na uczelnie wyższe, a dokładnie na ich mniej lub bardziej groźnie brzmiące „elektroniczne systemy rejestracji kandydatów na studia wyższe”.

Przez chwilę powróciło uczucie sprzed dobrych kilku lat, towarzyszące gromadzeniu dokumentów na studia – tym razem dopełniła je całkiem niezła użyteczność! W tym tygodniu przyjrzymy się procesowi rejestracji kandydata na studia na jednym z polskich uniwersytetów.

Na co będziemy zwracać uwagę?

Audyt podzieliliśmy na dwie zasadnicze części. Pierwsza rozpoczyna się w momencie wejścia na stronę główną uniwersytetu i kończy zlokalizowaniem opcji rejestracji – zwrócimy uwagę na prezentację treści oraz ewentualną obecność instrukcji i wskazówek dotyczących funkcjonowania systemu rejestracji.

Druga część to sama rejestracja – tutaj zwrócimy uwagę na konstrukcję formularza, obecność standardowych jego elementów. Ponieważ rejestracja na studia to długi i złożony proces, a jej rezultat bardzo ważny dla użytkowników, ocenimy czy konstrukcja formularzy gwarantuje komfort i buduje wiarygodność.

Strona Uniwersytetu

Wchodząc po raz pierwszy na stronę Uniwersytetu Gdańskiego trudno zignorować wyróżniony odnośnik „Rekrutacja” na samej górze lewego paska nawigacji. Prowadzi on do osobnego, obszernego działu poświęconego jedynie tegorocznej rekrutacji.

Strona Uniwersytetu poświęcona rekrutacji 2011

Zwracają na siebie uwagę zdjęcia w centralnej części strony. Wydaje się, że prowadzą one do kolejnych podstron poświeconym różnym aspektom studiowania na Uniwersytecie Gdańskim (zgodnie z opisem poniżej). Kliknięcie w nie otwiera jednak dodatkową warstwę zawierającą powiększoną wersję zdjęcia. Będzie lepiej, jeśli zdjęcia będą odnośnikami do podstron z tekstowych linków poniżej – grafika generuje więcej kliknięć, użytkownicy są przyzwyczajeni do znajdowania odnośnika do treści, którą symbolizuje zdjęcie.

Nawigacja odpowiednio rozdziela działy sekcji „Rekrutacja” i odzwierciedla proces korzystania z podstrony – kandydat na studia najpierw zapozna się z dostępnymi kierunkami, terminami i wymaganymi dokumentami (część „Rekrutacja”), dopiero później zdecyduje się na zapoznanie się z procesem rejestracji oraz na samą rejestrację (część „Internetowa..”).

IRK krok po kroku

Pozytywnym rozwiązaniem jest czytelnie zbudowana instrukcja „krok po kroku” korzystania z narzędzia. Z załączonymi zrzutami ekranów poszczególnych kroków rejestracji, instrukcja buduje wiarygodność i choć trochę łagodzi nerwy przyszłego studenta przed podejściem do wyjątkowo ważnego wypełniania formularzy.

Rejestracja kandydata

Każdy krok procesu zawiera zwięzły, ale bardzo treściwy opis jego zawartości oraz ewentualną instrukcję postępowania. Zamiast zastosowania długiej listy wydziałów, kierunków i formy studiów, narzędzie zawiera czytelną tabelę, która ułatwia użytkownikowi dokonanie wyboru. Podobnie, każda z podstron zawiera opcję zmiany kontrastu przeznaczoną dla osób niedowidzących – dużo uznania dla twórców narzędzia za uwzględnienie zasad dostępności serwisów internetowych.

Dostępne kierunki

Po wybraniu kierunku i formy studiów kandydatowi prezentowane są trzy tabele – trwającej, zaplanowanej i zakończonej rekrutacji. To kolejne ułatwienie porządkuje duże ilości treści wedle najważniejszego dla użytkowników kryterium. Również tutaj krótka instrukcja podpowiada użytkownikowi kolejny krok.

Rekrutacja na kierunki

Podstrona „Zarejestruj się” zawiera listę 8 kroków, z których składa się rejestracja. Jeszcze przed rozpoczęciem procesu użytkownik może zapoznać się z jej przebiegiem, wyobrazić sobie jej długość i przygotować dane, które będą od niego wymagane. Zabieg ten ma bardzo pozytywny wpływ na zaufanie do serwisu oraz minimalizuje ryzyko ewentualnych niespodzianek czy nieprzygotowania na późniejszym etapie. Samo stwierdzenie „Nie powinno Ci to zająć więcej niż 20 minut” będzie dla kandydata bardzo cenne.

Kroki w rejestracji

Najważniejsze pola formularzy opisane są za pomocą tooltipów.

Pomoc w formularzu

Pola obowiązkowe są czytelnie oznaczone tradycyjną, czerwoną „gwiazdką”. Aktywne pole zostaje graficznie wyróżnione spośród pozostałych.

Oznaczenie aktywnego pola

Błędy w formularzu są komunikowane na dwa sposoby – przez dodatkową warstwę zawierającą komunikat o wystąpieniu błędu i wskazujący gdzie użytkownik może znaleźć pomoc, oraz charakterystyczną ikonę przy polu, gdzie wystąpił błąd, która otwiera tooltip ze szczegółowym opisem problemu.

Pola obowiązkowe, przyciski nawigacji

Zwróciliśmy również uwagę na opis przycisków prowadzących do poprzedniego i kolejnego kroku rejestracji – ich etykiety nie ograniczają się do standardowych fraz „Wstecz” i „Dalej”, w przypadku tego ostatniego opis wskazuje również czego dotyczyć będzie następny krok. To kolejny drobny, ale znaczący zabieg wpływający na komfort procesu rejestracji.

Podsumowanie

  • Jeśli użytkownik przystępuje do bardzo ważnego dla niego procesu (jak w tym wypadku rejestracji na studia) należy zadbać o odpowiednie jego opisanie i wyjaśnienie jeszcze przed skorzystaniem z danego narzędzia. Dzięki temu użytkownik rozpocznie np. wypełnianie serii formularzy zdając sobie sprawę z ich zawartości i wymaganych danych, będzie spokojniejszy i lepiej przygotowany.
  • Długie formularze podziel na kilka krótszych oraz wyraźnie zaznacz ile kroków pozostało do zakończenia procesu – świadomość „zbliżania się do końca” procesu i pozostającej przed użytkownikiem pracy działa motywująco.

Badany serwis: Uniwersytet Gdański

Audyt przeprowadzono 28 czerwca 2011 roku.

Skomentuj